Dames 1 maakt geen aanspraak op winst tegen LHC

LHC had wat goed te maken. Dat stond te lezen in het programmaboekje en was ook te merken in het veld. De vorige keer hadden wij ze ruim verslagen. Het werd toen maar liefst 30-18. Elke bal op doel was raak, bijna alles lukte toen. Vandaag was dat allerminst het geval. Bij rust stond het 9-6 voor LHC, de eindstand was 22-17 voor de Lemelerveldsen.

Voorafgaand aan de wedstrijd was er een indrukwekkende minuut stilte. Eén van de scheidsrechters had onlangs beide ouders verloren en stond sinds dat gebeuren voor het eerst weer op het handbalveld. Een kippenvelmoment.

Net als tijdens de bekerwedstrijd van afgelopen woensdag begonnen we weer ongelooflijk slecht. De eerste minuten hadden we moeite elkaar te vinden en LHC schoot de eerste vijf aanvallen raak: 5-1. Oké, geen 10-3 en LHC is geen Nieuw Heeten, maar het was wel een flinke achterstand en we liepen dus weer direct achter de feiten aan. Die eerste helft lukte er maar weinig. De enige speelster bij ons die het net kon vinden, was Dorien. De andere pogingen belandden naast, op de paal of midden op de keepster. Bovendien maakten we vreselijk veel technische fouten. Maar LHC deed in het vervolg van de eerste helft op dat gebied niet voor ons onder. Ook zij speelden slordig en verspeelden vaak de bal. Zo liep LHC niet verder bij ons weg, maar wij konden ook niet veel dichterbij komen. Een 9-6 ruststand was het gevolg.

Omdat Dorien in de eerste helft zo’n beetje de enige was die tot scoren kwam, kreeg zij nog voor rust mandekking. In de tweede helft was dat niet anders. We hadden ons hier in de rust op voorbereid en ons strijdplan was helder. Onze eerste aanval was mis, maar in de verdediging onderschepte Dorien (wie anders?) de bal en weer was zij het die scoorde. Het volgende doelpunt ging op dezelfde wijze en zo hadden we de aansluiting gevonden: 9-8. Dat bleek echter het laatste lichtpuntje van deze wedstrijd.

Dorien liet zich samen met haar Lemelerveldse bewaker wat terugzakken en zo speelden we veel vijf tegen vijf. De kansen kwamen wel en af en toe was er ook wel een goede score, maar onze fouten bleven overheersen. Ook de afronding was nog steeds niet goed. Hoeveel open kansen hebben we wel niet gemist… Bij LHC liep het allemaal wat voortvarender. Ze waren scherper en soms ook wat gelukkiger in het afronden. Dat heb je dan in zo’n wedstrijd. Bij ons caramboleerde de bal er via de linker- en de rechterpaal niet in, bij LHC ging de bal er via paal en keeper net wél in.

Nee, het zat er vandaag niet in voor ons. Daarvoor speelden velen van ons gewoonweg te slecht. LHC was duidelijk gemotiveerder en vooral scherper en ging er vandaag terecht met beide punten vandoor.

Zo winnen we tig wedstrijden op rij, nu moeten we twee verliezen achter elkaar incasseren. Volgende week zaterdag spelen we om 20.05 uur thuis tegen Wijhe. Zoals ik in het vorige verslag al schreef: het wordt wel weer eens tijd om te winnen. En ik wil dat volgende week niet weer hier neer hoeven te zetten… Aan de bak dus met z’n allen!

Jolien