Nare nederlaag tegen laagvlieger Dalfsen 2

Tja, hoe begin je zo’n verslag? Eerst maar eens de harde feiten: we hebben met 28-22 verloren van Dalfsen 2, de ploeg die op de op een na laatste plaats staat op de ranglijst, óók na de wedstrijd van vanavond. Inderdaad, niet zo’n best resultaat. Op papier nog slechter dan de oorwassing die we vorige week kregen van Voorwaarts. Maar terwijl we toen de nederlaag helemaal bij ons zelf konden zoeken, speelden vandaag ook enkele andere ‘elementen’ een te grote rol.

Vooral het element ‘de bal’ hadden we vandaag niet onder controle. Vangen gingen prima, maar gooien en aanspelen was een heel ander verhaal. De meiden van Dalfsen hadden zo veel hars aan de bal gesmeerd, dat wij er maar moeilijk grip op konden krijgen, hoe paradoxaal dat ook klinkt. Een bal werpen mét of zonder hars is een wereld van verschil. Als je het gewend bent, is het (vast) heerlijk handballen met dat kleefmiddel, maar het vergt zeker wel wat oefening. Zo verspeelden we – met name in de eerste helft – bal naar bal. Hoeveel ballen we wel niet over de zijlijn of op elkaars voeten hebben gegooid… Het zag er erg amateuristisch uit.

Dalfsen kon duidelijk beter met de bal overweg. Vooral de tweedelijnschutters gooiden snoeiharde ballen het goal in. In de thuiswedstrijd gooiden ze veel ballen over, nu belandden hun schoten strak in het doel. Bij ons kwam het gevaar in de eerste dertig minuten vooral van de hand van Dorien. Zij zette regelmatig haar directe tegenstandster op het verkeerde been en kon gemakkelijk de keepster verschalken. Wel jammer dat zij, en ook andere speelsters van ons, meerdere malen teruggefloten werd terwijl ze net vrij voor het doel stond. Op zo’n moment is een vrije bal niet echt een beloning. Verder voelde de eerste helft vooral als vechten tegen de bierkaai (althans, dat gevoel overheerste bij mij).

Bij rust was het 15-9 en het begin van de tweede helft vergrootte Dalfsen die voorsprong met enkele breaks. Maar daarna gooiden we eindelijk de schroom van ons af. Er kwam veel strijdlust in ons los en we vochten voor elke bal. We zouden ons toch zeker niet als makke lammeren naar de slachtbank laten leiden? De individuele acties werden een stuk overtuigender ingezet en we konden wat vaker het net vinden. Ook merkten we dat het wel werkte om met veel bombarie de actie aan te gaan en hier en daar wat pjo-praktijken in te zetten. Dalfsen kreeg in de laatste minuten zo tijdstraf na tijdstraf en wij kregen nog een flink aantal strafworpen mee. Ook hielp het dat de topschutters aan Dalfser zijde voortijdig het team verlieten om zich bij dames 1 aan te sluiten dat na ons speelde. Het kwaad was echter al geschied en nederlaag nummer vijf was een feit: 28-22.

Als we onze inzet, wilskracht en overtuigende acties van het laatste kwartier volgende week opnieuw laten zien, heeft Kwiek 2 geen schijn van kans. Vanaf minuut 1 moeten we dan aantonen dat wij terecht bovenaan staan en dat we geen nieuwe nederlaag accepteren. Vol erop en gáán voor die overwinning. Onze voorsprong is weer wat geslonken, maar we staan nog steeds aan kop, ongeacht wat de andere ploegen vanavond gedaan hebben. We hebben nog alles in eigen hand en dat houden we ook zo.

We spelen de wedstrijd tegen Kwiek 2 volgende week zaterdag om 20.05 uur in Olst.

Jolien