Op naar dé wedstrijd

Het kón zaterdagavond beslist worden. Bij winst op Pacelli en een verlies van LHC op AAC 2, zouden we het kampioenschap kunnen binnenslepen. Taak één volbrachten we: we wonnen met 21-18. Maar LHC deed ook wat verwacht werd: het won van de hekkensluiter. Nu komt het dus aan op de aller-, allerlaatste wedstrijd van het seizoen. Volgende week tegen Lettele is het alles of niets, erop of eronder, de dood of de gladiolen.

Onze overwinning op Pacelli kwam niet zonder slag of stoot tot stand. Eerder dit seizoen was het deze ploeg waartegen we onze eerste nederlaag boekten. En de Zieuwentsen waren opnieuw erg gedreven om ons de punten af te pakken. Al ging het de eerste minuten nog redelijk gelijk op, we stonden zelfs even voor (5-4). Daarna was Pacelli ons de baas. We keken tegen achterstanden aan van 5-9 en 6-10. Dit was toch niet helemaal zoals het de bedoeling was…

Maar daarna keerde het tij. Met soms wat geluksballetjes, zoals de score van Jorien die maar net over de doellijn rolde, een een portie inzet en geloof in kunnen, kwamen we terug. Ook Irene redde weer enkele malen op geweldige wijze – ze keerde deze wedstrijd bovendien vier van de zeven strafworpen. We gingen erop en erover: 11-10, maar het was Pacelli dat de laatste score van de eerste helft liet aantekenen. Met een ruststand van 11-11 konden we dus blanco de tweede helft ingaan.

De tweede helft begonnen wij beter en direct de eerste aanval was een doelpunt: 12-11. Die voorsprong hebben we uiteindelijk niet meer uit handen gegeven. Wij stonden voor en Pacelli moest telkens in de achtervolging. Nu klinkt het wellicht of we de wedstrijd onder controle hadden, maar dat was nou ook weer niet het geval. Het ‘simpele’ handbal waarmee we in het begin van de competitie soms veel scoorden, kunnen we de laatste wedstrijden slechts mondjesmaat laten zien. Daar was vandaag geen uitzondering op. Daarbij maakten we deze wedstrijd best veel verdedigende fouten, waardoor we vaak met vijf of soms zelfs vier veldspeelster het moesten zien te redden. Het ging dus allerminst vanzelf.

Maar de voorsprong gaven we niet meer uit handen. Bij 20-18 en nog zo’n twee minuten te spelen, kon Dorien de wedstrijd beslissen met een break-out. Maar kramp in beide kuiten verhinderden dat ze een fatsoenlijke doelpoging kon ondernemen. De aanvalsters van Pacelli mochten daarom nogmaals een poging doen om het spannend te maken, maar ze deden dat gelukkig iets te gehaast en de doelpoging ging ver over. Daarna was het Heleen die met een prachtig lobje de wedstrijd wél in het slot gooide: 21-18. Wellicht kan ze volgende week in haar allerlaatste wedstrijd opnieuw zo belangrijk zijn. Pacelli kreeg tot slot nog een strafworp mee, maar die poging ging via beide palen het doel weer uit. Het bleef zodoende 21-18 en wij hadden onze broodnodig overwinning binnen.

Volgende week staat er dus een heel belangrijke wedstrijd op het programma. Wederom spelen we dan thuis, weer om 19.30 uur, met Lettele als tegenstander. Wat zou het geweldig zijn als we het dan afmaken en we ons kampioen mogen noemen van de hoofdklasse B! Mochten we verliezen dan zijn we volledig afhankelijk van de wedstrijd LHC-HVBS, die pas om 21.00 uur begint, wanneer wij al uitgespeeld zijn. Maar zover laten we het toch niet komen?!?

Tot volgende week!

Jolien