Puntloos terug uit Noord-Holland

Tussen de kassen vol paprika’s en bloembollen dook daar in het Noord-Hollandse plotseling de Dars op, de thuishaven van VVW. Met dank aan onze chauffeurs William en Eric kwamen we veilig en ruim op tijd aan voor onze wedstrijd. Dat het moeilijk was voor ons om punten te halen tegen deze subtopper, stond vast, maar we hadden er wel zin in. De vorige wedstrijd hadden we lekker tegen ze gespeeld en we hoopten ook vandaag met een goed gevoel van het veld te stappen.

Zonder de gezusters Wichgers Schreur, bij wie zwakke enkels een familiekwaal lijkt te zijn, begonnen we aan de wedstrijd. Het begin was verre van goed en het was duidelijk dat we ons vandaag niet al te veel fouten konden permitteren. VVW was ontzettend scherp in de break-out. Dit hadden we nog onthouden van de thuiswedstrijd, maar we hadden hier – net als toen – geen adequaat antwoord op. Het blijft een beetje een eentonig verhaal, maar ons spel barstte weer van de persoonlijke, technische fouten. De VVW’ers, met name de nummer 3, stonden na een doelpoging of aanvallende fout van ons vaak al op onze helft. De keepster gooide vervolgens bijna zonder te kijken de bal naar voren, en bam, weer een doelpunt om onze oren.

Aanvallend konden we op zich wel lekker spelen. Er lag veel ruimte op de cirkel en ook vanuit de tweede lijn waren er mogelijkheden. Af en toen waren we daarmee ook succesvol, maar we benutten die ruimtes zeker niet optimaal, Carolien verwoordde het mooi in de rust: het is niet zo zeer dat we de kansen míssen, we vergeten ze te pakken. Met andere woord, zodra er een kans voor één van ons was, speelden we in negen van de tien gevallen de bal naar een ander in plaats van dat we zelf het doel zochten.

Bij rust stond er al een 18-10 achterstand op het bord die in de tweede helft helaas werd uitgebreid. We kregen iets minder break-outs om de oren, omdat we sneller terugverdedigden. De fouten bleven echter in ons spel, waardoor we letterlijk achter de feiten (speelsters…) aan bleven lopen. Zelf kregen we ook een aantal kansen op een break. Waar die vorig jaar meestal een zeker doelpunt waren, verprutsten we nu de een na de ander. Zo blij met de kans die we hadden op een break, verloren we het geduld om een goede pass te geven.

Na zestig minuten handballen was de eindstand 32-18 in het voordeel van de Wervershoofse ploeg. Een nederlaag waar we niet van opkeken, al was het leuker geweest als we iets minder tegendoelpunten hadden gekregen. Het was dat Imre de laatste vijftien minuten erg sterk stond te keepen, anders was het verschil wellicht nog groter geweest.

Volgende week spelen we op zaterdagavond thuis tegen Hurry-Up, de ploeg die tót dit weekend slechts één puntje boven ons stond. Jammer genoeg wist Hurry Up vandaag wel te winnen, waardoor het verschil opgelopen is tot drie. Bij verlies volgende week is degradatie nauwelijks meer te ontlopen, bij winst hebben we nog een kans.

Jolien