Dames 2: spannende pot eindigt in gelijkspel
Slechts twee weken geleden waren we nog in Broekland voor een oefenwedstrijd. Die wedstrijd lukte het ons om acht keer vaker het net te vinden dan onze in het oranje geklede buren. Echter, we hoorden van onze statisticus dat Broekland tijdens die oefenwedstrijd niet compleet was. Daarnaast heeft het team vorige week met maar liefst tien punten verschil gewonnen van Dalfsen 2. Het zou dus nog wel eens spannend kunnen worden …
Vorige week hadden we geen scheidsrechter, maar vandaag stonden er – door een miscommunicatie – twee klaar om onze wedstrijd te fluiten. Om strak 11.00 uur klonk dan ook het beginsignaal. De wedstrijd begon voorspoedig voor ons en voor we het wisten konden de eerste drie doelpunten op onze naam geschreven worden. De afstandschoten van Astrid waren geen match voor de keeper van Broekland, en ook Aniek was op de cirkel gevaarlijk. Broekland besloot vervolgens om Astrid mandekking te geven, iets waar we het toch wel een beetje moeilijk mee hadden. Inmiddels wist Broekland ook tot scoren te komen. We wisten dat we uit moesten stappen op de opbouwers, maar soms waren we toch een fractie van een seconde te laat. Daarnaast liepen wij onszelf in de aanval in de weg en raakten we de bal meerdere keren kwijt door aanspeelfouten of tijdsspel. Een groot deel van de eerste helft lukte het ons om voor te blijven staan, maar uiteindelijk liep Broekland ons toch voorbij. Ruststand 8-7.
In plaats van fel te beginnen na de rust werd ons dipje (om het even erg zwaar te verwoorden) alleen maar erger. We waren in de verdediging niet fel genoeg en begonnen slordig te verdedigen, waardoor we penals (terecht) tegen kregen. Gelukkig wist Jorieke 2/3 uit het doel te weren. Daarnaast ging het publiek van Broekland achter hun team staan (je zou bijna denken dat het een kampioenswedstrijd was, zo goed liet het publiek van zich horen), wat de speelsters van Broekland ook een extra lift gaf. Maar ook Broekland begon overtredingen te maken. Hierdoor hebben we in de tweede helft veel minuten met minder dan veertien spelers op het veld gestaan. Astrid wist onze penals wel te verzilveren, en met mooie loopacties konden we uiteindelijk weer aanhaken (14-14). In de verdediging waren we weer fel, maar in de aanval kregen we het alsnog voor elkaar om de bal recht op de keeper te gooien. Om in de rebound vervolgens weer recht op de keeper te gooien. En de daarop volgende rebound gooiden we weer op de keeper. Drie keer scheepsrecht, toch? Nee, de bal rolde weer de cirkel uit en we wisten een vierde keer recht op de keeper te gooien. Op zich ook best knap, jawel. Maar je wint er geen wedstrijd mee. Al met al moeten we misschien blij zijn dat het eindsignaal klonk toen er een gelijke stand op het bord stond: 15-15.
Onze volgende wedstrijd spelen we weer in onze vertrouwde sporthal in Olst. Op zaterdag 25 oktober spelen we om 19.15 uur een wedstrijd tegen Holten 1.
Yvonne




