Dames 1 laat AAC 1899 ontsnappen

We waren er zó dichtbij. Driekwart van de wedstrijd stonden we voor en leken we af te stevenen op de winst en de tweede ronde van het bekertoernooi. In de laatste minuten ging het echter mis. Twintig seconden voor tijd scoorde AAC de winnende treffer (21-22) en kon de ploeg opgelucht terugreizen naar Arnhem. Bij ons overheerste de teleurstelling en het gevoel dat er meer in had gezeten.

We begonnen wat twijfelend aan de wedstrijd; ook AAC overtuigde in het begin niet. Het was een beetje aftasten, maar al snel namen wij het initiatief. Onze goede dekking was daarvoor de basis, maar ook onze aanvallen liepen goed. We zetten goede druk en zo kwamen de kansen vaak vanzelf. Marleen opende de score vanuit de hoek en daarna bouwden wij de voorsprong uit met afstandsschoten, doorbraken en ballen vanaf de cirkel.

Verdedigend gaven we de hoekspeelsters van AAC soms iets te veel ruimte en de linkeropbouwster werd af en toe iets te makkelijk gelanceerd, maar veel tegendoelpunten kregen niet. Via 7-4 liepen we uit naar een ruststand van 11-7. We verzuimden in de laatste minuut van de eerste helft de score uit te breiden. Een strafworp werd niet scherp genoeg ingeschoten en een prachtige vliegertje werd helaas net niet afgerond. Maar op zich was er niets aan de hand: een ruime voorsprong en we zaten lekker in ons spel.

De tweede helft begon AAC furieus. Ze hadden door dat ze het anders aan moesten pakken. Met een mooie wissel op rechts en daarna eentje over links scoorden ze twee keer snel achter elkaar. Maar ook wij scoorden in onze eerste twee aanvallen. AAC hield de gehele tweede helft het hoge tempo vast en creëerde daardoor veel kansen. Maar in het begin van de tweede helft stond Irene sterk te keepen en speelden wij onze aanvallen nog steeds goed uit. We liepen uit naar 15-10.

Vanaf dat moment ging het echter mis. Wij begonnen te klungelen in de aanval. De puf was er een beetje uit en we misten creativiteit. AAC ging offensiever verdedigen en zette af en toe een speler van ons vast. Wij hadden daar deze wedstrijd geen goed antwoord op. Het gevolg was dat we veel balverlies leden of ballen moesten inleveren vanwege tijdspel. Met break-outs en snelle tegenaanvallen kwam AAC dichterbij en kwam bij 15-15 op gelijke hoogte. Pas daarna scoorden wij weer: Marjolien – die een sterke wedstrijd speelde – gooide vanaf de cirkel de 16-15 in. Daarna ging het gelijk op.

De laatste minuten stond de stand van 20-20 lang op het bord. Wij konden nog maar moeilijk de gaten in de Arnhemse verdediging vinden. Maar ook AAC kwam niet tot scoren, waarbij we overigens de doellat erg dankbaar mochten zijn. Toch kregen we er beide nog een doelpunt in (21-21) en met nog zo’n veertig seconden op de klok waren wij in balbezit. Lange aanval spelen, kans afwachten en zorgen dat je geen tegenaanval meer krijgt, is dan de beste optie. Er werd echter na twintig seconden al een doelpoging gewaagd die via het blok in de handen van de keepster belandde. De snelle linkerhoek spurtte weg en de keepster speelde een perfecte bal aan: 21-22. Snel brachten we de bal op, maar dit ging te paniekerig en het lukte ons niet meer om nog één goede aanval op te zetten. De 21-22 was dus ook de einduitslag. Einde bekertoernooi, weg illusie. Zo jammer, als je zó dicht bij een stunt bent…

We mogen trots zijn dat we het AAC, de ploeg die boven in de regioklasse meedraait en duidelijk zijn kampioensaspiraties heeft uitgesproken, zo moeilijk hebben gemaakt, maar toch overheerst nu de teleurstelling.

Jolien