Alles gegeven, niks gekregen

En weer stonden we na zestig minuten handballen met lege handen. Tweemaal eerder dit seizoen (eenmaal in de competitie en een keer voor de beker) waren wij sterker dan Kwiek 2, maar nu moesten we het hoofd buigen voor de Raaltenaren. Na een ruststand van 12-12, sloten we deze thuiswedstrijd af met een nederlaag van 21-23.

De eerste helft ging gelijk op. Kwiek nam vaak een kleine voorsprong, maar telkens kwamen wij langszij. Onze verdediging was niet helemaal op orde, we lieten ons vaak verrassen door hun sterke opbouwsters en snelle omschakeling van verdediging naar aanval. We waren hierop bedacht, maar toch kwamen we vaak te laat of niet op de juiste manier in actie. Aanvallend creëerden we veel kansen, al hadden we het vizier vaak niet scherp staan. Daarnaast kregen we veel strafworpen die er gelukkig wel allemaal in gingen. Bij rust was de stand volledig in evenwicht: 12-12.

Het was Kwiek dat het initiatief pakte in de tweede helft. Ze namen een voorsprong en bouwden die uit naar een maximaal gat van vijf punten bij 16-21. Het leek er op dat we weer met de staart tussen de benen moesten afdruipen. Maar toen kwam er een fantastische tussensprint van ons. Binnen enkele minuten hadden we het verschil compleet weggepoetst. Met breaks, snelle tegenaanvallen en een aantal penalty’s kwamen we weer op gelijke hoogte: 21-21. Het publiek leefde op en ging achter ons staan. Het voelde geweldig, we zouden Kwiek nu gaan pakken! Maar hoe anders was de werkelijkheid…

De scheidsrechters waren de hele wedstrijd al gul met kaarten en tijdstraffen en ook nu moest eens speelster van ons twee minuten aan de kant zitten. Een paar seconden later ontving ook Marjolien een tijdstraf (voor het blokken van een bal…) en zo stonden we ineens met vier tegen zes te spelen. Onze missie werd daardoor een stuk lastiger en bleek uiteindelijk onmogelijk. Kwiek scoorde twee keer op rij: 21-23. Anderhalve minuut voor tijd kregen we via een strafworp de mogelijkheid om de aansluitingstreffer te scoren. Maar hoewel de voorgaande acht of negen strafworpen probleemloos doel troffen, dit keer belandde de bal op de paal. Zo bleef de stand ongewijzigd: 21-23 in het voordeel van Kwiek 2.

Onze vierde nederlaag op rij… Dat is niet echt een lekker gevoel, kan ik je vertellen. We hebben nog drie wedstrijden om ons te herpakken. We gaan er alles aan doen om het seizoen goed af te sluiten, want die harmonie laat ik niet aan m’n neus voorbij gaan!

Volgende week spelen we onze laatste uitwedstrijd van het seizoen. We gaan dan op zondag op bezoek bij Wasmeer in Hilversum.

Jolien