Dames 2 verliest nare wedstrijd in Apeldoorn

Wat hebben wij vandaag gelachen, zeg. Voor de wedstrijd vooral om Marjon die haarlak op haar benen deed . ‘Je kunt de haren zowel naar boven als naar beneden gladstrijken, van beide word je een stuk aerodynamischer!’ Maar ook tijdens en na de wedstrijd hebben we met elkaar kunnen lachen. Helaas waren ons spel, het gevoel waarmee wij stonden te spelen en de eindstand een stuk minder grappig…

Nog geen acht seconden na het beginsignaal kregen we het eerste doelpunt al tegen. Iets meer dan een minuut later hadden we onze eerste gele kaart en een penal te pakken. De doelpunten vlogen ons om de oren, en van 2-0 gingen we naar 7-0. In de aanval waren we slordig en maakten we keer op keer stomme fouten. Maar in de verdediging stonden we een stuk sterker. Echter, waar Achilles een heleboel uit kon halen aan de cirkel, moesten wij oppassen. Voor het minste en geringste kregen wij gele kaarten, penals en tijdstraffen tegen. Soms terecht, maar lang niet altijd. Zeker niet wanneer het maar aan een kant van het veld gebeurt. Het begon er wel heel erg op te lijken dat de scheidsrechter voordat hij de wedstrijd aanfloot al partij had gekozen.

Het was niet leuk om te spelen. Van het sadistische gedrag van onze tegenstanders, die het nodig vonden om elkaar te high-fiven na een van ons keihard gevloerd te hebben tot hun schampere opmerkingen aan toe. Zure verliezers? Welnee, Achilles speelde vandaag sowieso beter dan wij. Wij leken wel slapend het veld op en neer te rennen. Maar een gezellige, sportieve wedstrijd werd het er niet van. Gelukkig kreeg Achilles het niet voor elkaar een shutout te houden. Ons eerste doelpunt liet even op zich wachten, maar kwam uiteindelijk wel. Daarna volgden er nog een paar. Alleen vond de tegenpartij het net iets vaker dan wij. We gingen de rust in met een 14-3 achterstand.

De tweede helft werd er niet veel beter op. Achilles had een goede keeper in het doel staan en wij hadden moeite om ballen langs haar heen te gooien. Een van onze comebacks leek er niet in te zitten vandaag. Iets meer dan vijf minuten voor tijd kroop een speelster van Achilles, die net haar tijdstraf erop had zitten, vast naar onze cirkel terwijl wij in de aanval waren. Zoals verwacht kwam de lange bal naar haar, na een gemiste doelpoging van ons, maar Jorieke kwam ook. En toen was vandaag ineens rood de kleur van de kaart die Jorieke kreeg. Blijkbaar heeft ze daar wel een trend mee gezet, want een keeper die na ons speelde kreeg voor de rust ook rood… Had de tegenpartij ene Van Vessen in het doel staan, stond bij ons ineens vijf minuten voor het eindsignaal Van Essen in het doel. Afijn, met vier speelsters in het veld en een speelster die normaal nooit keept op doel werd het voor Achilles vrij gemakkelijk om nog drie doelpunten te scoren. Eindstand 30-8.

Dat was het dan, onze wedstrijden zitten er voor dit jaar op. Vandaag hebben we niet alleen afscheid genomen van het wedstrijdspelen in 2013, maar ook van Paulien. Zij heeft helaas besloten om niet verder te gaan met de handbal. Jammer! Hoewel we ons in 2013 ieder weekend zeer goed met elkaar hebben vermaakt, willen we volgend jaar toch wat mooiere standen op het scorebord neerzetten. Het duurt nog even, maar zondag 5 januari spelen wij om 11.15 uur een wedstrijd in Dalfsen tegen Dalfsen 3.

Maar voor nu wensen wij iedereen alvast een hele fijne kerst, een ongelukvrije jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2014 toe!

Yvonne