Eén goede helft maakt nog geen overwinning

In mijn hoofd was ik de eerste helft stiekem al mooie koppen aan het bedenken. ‘Eindelijk weer punten’,  ‘Bevrijdende overwinning voor dames 1’, zoiets. Het spel was de eerste helft met vlagen goed en we konden V en S prima weerstand bieden. Om en om werd er gescoord en af en toe stonden wij ook eens aan de goede kant van de score (ja, dat is lang geleden). Maar een wedstrijd duurt twee keer dertig minuten en de tweede helft gaven wij absoluut niet meer thuis. En zo eindigde ook deze wedstrijd in een ruime nederlaag: 15-25. En weer geen mooie kop…

V en S kwam helemaal uit het koude en vooral gladde Groningen naar de Hooiberg, waar het er echter bijna op leek dat de wedstrijd niet door zou gaan. Eén van de doelen stond volgens de scheidsrechters niet goed vast. Het doel was aan de bovenkant aan de muur bevestigd, maar van onderen niet aan de grond. En dat moest toch echt. Na enig beraad besloten de mannen in het zwart de wedstrijd gelukkig toch door te laten gaan.

En de eerste helft zag er, zoals gezegd, gunstig voor ons uit. We begonnen wel wat slap en met weinig overtuiging, maar we kwamen langzaam maar zeker op stoom. Ons spel bleef wel slordig, maar daarin deed V en S niet voor ons onder. De eerste helft wisten we het doel beter te vinden dan voorgaande wedstrijden, dus ook dat zag er gunstig uit. Onze penalty’s waren daar echter een uitzondering op. Marleen miste de eerste, en Roesink en ondergetekende schoten vervolgens beiden op de keeper, maar wisten gelukkig de rebound wel te benutten.

Bij 7-7 viel Dorien uit met een enkelblessure en daar waren we blijkbaar even door van slag. V en S nam het initiatief in handen en liep iets uit. We leken te gaan rusten met een achterstand van 10-12, maar Nikki perste er nog een mooie solo uit en zag die beloond met de 11-12. Dat gaf de burger moed…

Maar we kwamen niet goed uit de kleedkamer. De tweede helft lieten we aanvallend weinig meer zien en vooral de afronding was weer ondermaats. De eerste twintig minuten wisten we slechts één keer tot scoren te komen, en daarvoor hadden we een strafworp nodig. V en S scoorde wel regelmatig, hoewel zij ook niet altijd overtuigden. We wisten hun aanvallen te ontregelen door de hele wedstrijd hun bepalende opbouwster mandekking te geven. Dat was ook wel succesvol, maar als je zelf niet scoort, win je natuurlijk nooit. De laatste tien minuten scoorden we nog drie keer en zo werd de eindstand 15-25.

Volgende week staat er een verre uitwedstrijd op het programma. Dan spelen we tegen ’t Fortuin/VVW in Wervershoof (bij Enkhuizen). De thuiswedstrijd hebben wij hun – hoewel we verloren – goed partij kunnen bieden, dus hopelijk spelen we ook uit een lekkere pot tegen ze.

Jolien