Het wilde dames 2 écht niet lukken

Na te hebben genoten van een heerlijke zomer, anderhalve maand te hebben getraind en meerdere oefenwedstrijden te hebben gespeeld, was het vandaag weer tijd om ‘voor het echie’ te spelen. Onze eerste wedstrijd van het seizoen was – gelukkig – een thuiswedstrijd. Om 11.00 uur ’s ochtends zouden we het veld betreden om te spelen tegen het eerste team van Atlantis Dronten.

Wij waren er klaar voor, onze tegenstanders waren er klaar voor, het wedstrijdssecretariaat was er klaar voor … maar waar was nu de man in het zwarte tenue? Net als vorig seizoen begonnen we onze eerste wedstrijd met het zoeken naar iemand die onze wedstrijd kon en wilde fluiten. Gelukkig was Frans nog aanwezig in de sporthal en niet veel later dan gepland kon de wedstrijd dan ook beginnen.

Al meerdere seizoenen hebben wij wedstrijden gespeeld tegen Atlantis. Je zou dan ook denken dat we inmiddels wel weten wat we van ze kunnen verwachten en hier goed op inspelen. Toch lieten we ons overrompelen door hun opbouwspeelster. In de kleedkamer hadden we nog zo besproken dat zij een van de gevaarlijkste speelsters van het team is, maar in het veld lieten we haar drie keer achter elkaar vrij schieten op doel. En als je haar zo’n kans geeft dan kun je er vrij zeker van zijn dat zij deze verzilvert. Maar ook wij vonden in de eerste vijf minuten twee keer het doel … en vervolgens de daarop volgende twintig minuten niet. We maakten aanspeelfouten, probeerden de ballen te vangen met onze vingertoppen, en vaak genoeg plukten onze tegenstanders onze ballen uit de lucht. Het wilde gewoon écht niet lukken, tot onze grote frustratie.

In de verdediging waren we in de eerste helft lang niet zo fel als in de tweede, waardoor we de speelsters van Atlantis soms te veel vrijheid gaven. Daarnaast beschikt het team over een heel snelle aanval, zodat wij amper de verdediging neergezet hadden of ze stonden er al weer. Tijdens de eerste dertig minuten hebben wij slechts vier keer het net gevonden. Ruststand: 4-11.

De eerste acht minuten van de tweede helft verschilden niet veel van de eerste helft. We lieten Atlantis de voorsprong verder uitbreiden tot 5-16. Maar toen kregen wij ineens een opleving. Onze ballen gingen niet tegen de paal aan, maar vonden nu ook het net. Ook speelden we elkaar, en vooral de hoeken, mooi vrij. In de verdediging werden breaks van Atlantis onderschept en we begonnen fysieker te handballen. In plaats van afwachten gingen we de confrontatie aan met onze tegenstanders. Hierdoor konden we het gat dichten tot 11-17. Echter, de schade vanuit de eerste helft was te groot. Het lukte ons niet meer om in de buurt te komen van Atlantis. Toen het eindsignaal klonk, stond er dan ook een eindstand van 14-22 op het bord.

Volgende week spelen we wederom om 11.00 uur, maar nu in de Nijhof Sporthal in Broekland, tegen het tweede damesteam. In een oefenwedstrijd zijn wij er met de winst vandoor gegaan, hopelijk gaat ons dat zondag weer lukken.

Yvonne