Met de staart tussen de benen naar huis

Je kunt niet altijd pieken, maar wat we zaterdagavond in Twello lieten zien was wel van een heel bedroevend niveau. Voorwaarts stuurde ons met een 29-18 nederlaag met de staart tussen de benen terug naar Wesepe.

De afspraken waren duidelijk. Ten eerste zouden we 5:1-verdedigen, omdat we de vorige keer (bekerwedstrijd, 25-22 winst) veel doelpunten om de oren kregen van de middenopbouwster. Daarnaast moesten we zorgen dat Voorwaarts in het begin niet direct een voorsprong zou pakken, want dat had ze de eerste drie competitiewedstrijden makkelijke overwinningen bezorgd. Beide zaken voerden we keurig uit. De middenopbouwster heeft niet veel gescoord en wij waren de ploeg die in het begin het initiatief nam (1-4 voorsprong). Waar ging het dan mis?

De eerste tien minuten was er weinig aan te merken op ons spel. Maar daarna was het niet meer om aan te zien. Er werd niet afgerond met gif, zoals Joop dat graag ziet. We rommelden maar wat aan en lieten ons lelijk de kaas van het brood eten. Voorwaarts was meer gedreven en scherper. Zo gingen ze er vandoor met een vrije bal die wij nog aan het voorbereiden waren, maar die al ‘genomen’ was. Ook lieten we ons enkele malen letterlijk de bal uit de handen pakken. In de eerste helft (ruststand 12-8) had Voorwaarts maar liefst acht maal uit een break-out gescoord. Dan kun je 5:1-verdedigen wat je wilt, maar dat heeft dan weinig zin.

Geen man over boord, er stonden nog dertig minuten op het bord. Dertig lange minuten, bleek later. We konden het tij niet keren. Sterker nog, het werd alleen maar erger. Op een gegeven moment stond er zelfs een tussenstand van 25-10 op de borden. Het zou toch niet iets van 40-15 worden?!? Dat het dat niet werd, was het enige lichtpuntje van de avond.

Laten we het maar als een leerzame wedstrijd zien. Volgende week moeten we ons revancheren en hopelijk is BDC daarvan het slachtoffer. De ploeg uit Soest komt zaterdagavond bij ons op bezoek.

Jolien