Puntendeling in Soest

Voor onze eerste competitiewedstrijd mochten we gelijk een stukje toeren. Via paleis Soestdijk (en nog wat omwegen) bereikten we sporthal Beukendal. Na een goed uur vertrokken we hier weer met een 22-22 gelijkspel en dus één puntje op zak. Een gewonnen punt, want lang leek het erop dat we met lege handen zouden komen te staan.

Vorig seizoen stonden onze wedstrijden tegen BDC garant voor veel doelpunten. Thuis wonnen we met 31-27, uit kregen we met 33-25 aan de broek. Coach Nico hamerde er dan ook op dat we deze wedstrijd met name in de dekking er moesten staan. Met uiteindelijk slechts 22 tegendoelpunten leek die missie geslaagd. Toch waren we niet helemaal tevreden over onze verdediging. Vooral de rechterkant van BDC mocht te vaak eenvoudig richting ons doel komen. Dat was een van de redenen dat we een groot deel van de wedstrijd achter stonden.

De eerste helft ging de stand nog om en om. Al had BDC wel vaker de overhand in het spel. Wij zagen de ruimtes in de muur van BDC wel, maar benutten ze te weinig. We gingen dan ook rusten met een achterstand van 12-10.

In de tweede helft waren we in eerste instantie niet bij machte het gaatje te dichten. Regelmatig kwamen we tot een puntje terug, maar vaak kwam BDC er dan verrassend snel overheen met een tegendoelpunt. Met een enkelblessure voor Dorien en even later een 16-20 achterstand leken we knock-out. Maar we krabbelden, net als Dorien dat deed, weer op.

Bij 21-22 kregen we meerdere kansen op de gelijkmaker. Maar een strafworp ging hoog over en een break werd verprutst. BDC speelde plots erg voorzichtig en liet aanvallend niet veel meer zien. Zo konden we vanuit de tweede lijn toch de 22-22 erin smijten. Nog een minuutje. De speelsters van BDC durfden niet af te ronden (of onze dekking stond fantastich…) en hun schot op doel werd via een goed blok een eenvoudige prooi voor Imre. De laatste dertig seconden was er balbezit voor ons. Doel één: geen tegenaanval meer om de oren krijgen. Dat lukte! Doel twee: nog een keer scoren. Dat gebeurde helaas net niet. We liepen ons vast in de dekking en het laatste schot schampte de buitenkant van de paal. De eindstand bleef zodoende 22-22.

Hoewel we het gevoel hadden dat we zelfs wel hadden kunnen winnen, overheersten toch tevredenheid en blijdschap. We stonden bijna de hele wedstrijd achter en leken bij 16-20 kansloos. Maar we lieten zien toch over wat vechtersmentaliteit te beschikken en sleepten er zo nog knap een punt uit.

Volgende week spelen we onze eerste thuiswedstrijd. Het ambitieuze LHC, met onze voormalig trainster Carolien Raben aan het roer, komt dan op bezoek. De wedstrijd is op zaterdagavond om 19.00 uur.

Jolien