Verslagen

Potverdorie, en dat is nog zachtjes uitgedrukt. Na afloop van de wedstrijd tegen De Lutte gingen er wat andere woorden het veld over, maar laat ik die hier maar niet herhalen. Om goede zaken te doen in de strijd tegen degradatie moesten we zaterdag winnen van de Twentse ploeg die helemaal onderaan stond, maar we verloren met één puntje verschil. Zodoende staan wij nu op de onderste positie, een plek die we snel weer willen verlaten.

De vorige wedstrijd tegen De Lutte was een vreemde pot, met een ruststand van 3-3. Wel wonnen we toen met 7-15 na een sterkere tweede helft. Deze keer werd er gelukkig meer gescoord, maar het resultaat was dus een stuk minder.

De eerste helft lieten we ons te vaak verrassen door de tweedelijnsschoten, we lieten de opbouwsters ongehinderd uithalen. Ook Anja had geen antwoord op de lage balletjes in de hoek. Zo nam De Lutte een kleine voorsprong. We wisten dat we het tegen hen vooral in de snelle omschakeling van verdediging naar aanval moesten hebben. Vaak lukte dat ook wel, maar we liepen weer tegen ons oude probleem aan: de matige afronding. Weer hadden we deze wedstrijd tig kansen nodig om te scoren.

De Lutte liep in de eerste helft een doelpunt of vier op ons uit, maar in de laatste vijf minuten kwamen we onder aanvoering van Marjon sterk terug. We gingen de rust in met slechts een puntje achterstand (11-12) én een goed gevoel, het gevoel dat er zeker punten te winnen waren dit keer.

De tweede helft besloten wij hun spelverdeelster mandekking te geven. Een mooie taak voor Marleen, die zijn uitwerking had. De betreffende speelster kwam niet aan de bal en de frustratie groeide zichtbaar bij haar, wat haar een tijdstraf opleverde. We kwamen op een 14-12 voorsprong en moesten toen doordrukken, vooral op het moment dat we in overtal kwamen te staan. Maar het lukte niet om de voorsprong te vergroten. Sterker nog, door twee breaks van de speelster die we mandekking gaven, kwam De Lutte weer op gelijke hoogte (14-14).

Daarna brak er van onze kant een mindere fase aan. De kansen waren er nog wel, maar we faalden in de afronding. Ook werden we wat slordiger. De Lutte was ook niet erg overtuigend in de aanval, maar hun ballen gingen er net wél in. Zo werd het verschil op een gegeven moment zelfs vijf punten bij 17-22, en leek het gespeeld. Maar niets was minder waar. In de laatste minuten poetsten we de achterstand weg. Waar het publiek de hele wedstrijd angstaanjagend stil was, ging het nu met veel lawaai achter ons staan. Alieke leek zich tot matchwinner tot ontpoppen: met twee goede doelpunten vanaf de cirkel zorgde zij voor de gelijke stand van 22-22. Zo’n vijftien seconden voor tijd mochten wij nog een aanval opzetten, maar we verloren de bal na een lichte overtreding van De Lutte. We hoopten op een vrije bal, maar de scheidsrechters lieten doorspelen en in de snelle tegenaanval scoorde De Lutte het laatste punt: 22-23. Potverdorie…

Nu staan we dus helemaal onderaan, en dat voelt niet erg prettig. Hoewel het nu een lastig verhaal wordt om uit de degradatiezone te komen, is het zeker niet onmogelijk. Onderin staat een aantal ploegen dicht op elkaar en bij een winstpartij zouden we maar zo weer aan de goede kant van de streep kunnen komen. We merken zelf wel een stijgende lijn in ons spel, al is het alleen al wat inzet, beleving en vechtlust betreft. Dat moet toch een keer beloond worden?

Deze week was overigens een roerige week voor ons. Dinsdag heeft Carolien ons verteld dat ze na dit seizoen afscheid van ons neemt. Zij kan het trainerschap niet meer combineren met haar drukke baan en haar gezin. We snappen haar keuze, maar vinden het ontzettend jammer. We waren graag nog met haar verdergegaan. Daarnaast ‘verloren’ we Christien diezelfde dinsdag met een nare enkelblessure. We hopen dat zij snel weer op de been is. Gisteravond ging ook Dorien met veel bloed van het veld. Zij liep een flinke snee boven haar lip op, na een ongelukkig botsing met de arm van een tegenstandster. Maar inmiddels is de snee mooi dichtgeplakt en lijkt het erop dat ze volgende keer gewoon weer mee kan doen.

Volgende week spelen we opnieuw thuis. Dan komt op zondagmiddag V en S uit Groningen bij ons op bezoek. Vorige keer hebben we van ze verloren, maar we zijn zeker niet kansloos. Met dezelfde inzet als gisteravond zouden we best eens voor een verrassing kunnen zorgen.

Jolien