Zo voelt dat dus…

Verliezen, zo voelt dat dus… We zouden het bijna zijn vergeten. Het ging ook wel een lange tijd ongelooflijk voorspoedig wat betreft de resultaten. Het spel was de laatste wedstrijden al wat minder, dus ongenaakbaar waren we niet. Ook vandaag was ons spel verre van super en Pacelli liet die kans dit keer niet glippen. ‘Eindelijk’, verzuchtte één van de speelsters dan ook na afloop. Want we hadden inderdaad heel wat wedstrijden op rij van ze gewonnen. Maar vanavond waren de rollen dus omgedraaid. Pacelli pakte, toch wel terecht, vandaag de twee punten. Het werd 19-18 in Zieuwent.

We begonnen niet scherp en dat is ons nog niet vaak gebeurd. De eerste ballen op doel waren niet overtuigend en het was dan ook Pacelli dat de score opende. Wel zetten we direct de gelijkmaker op het bord. De eerste minuten was het Pacelli dat het spel bepaalde. Ze speelden met veel druk en creëerden veel kansen. Ons geluk was dat de afstandsschutters het vizier niet scherp hadden. Al ging één bal vanaf een meter of veertien wel heel erg mooi de kruising in. Hun doelpunten kwamen in de eerste helft vooral van de hoeken en uit de break. Wij kregen na een minuut of tien aanvallend iets meer grip op de wedstrijd en konden vervolgens tot de rust prima bijblijven. Het was dan ook terecht gelijk na dertig minuten: 10-10.

De tweede helft stonden we meerdere malen aan de goede kant van de score en leek het dubbeltje de goede kant op te vallen. Maar we gaven die voorsprong telkens snel weer uit handen. Bovendien hadden we de tweede helft veel moeite om het net te vinden. De grootste kansen gingen er niet in. Pacelli was scherper in de afronding en kon zo telkens weer aanhaken en kwam zelfs op voorsprong: 17-16. Met een minuut of vijf te spelen kregen wij een strafworp mee en kwam Pacelli in ondertal te staan. De strafworp was raak: 17-17 en met een typische bal van Roesink kwamen we voor: 17-18. In de zak, zou je zeggen, maar we maakten het karwei niet af. Daarna liepen wij ook tegen een tijdstraf aan en was ons voordeel weer weg. Pacelli maakte gelijk (18-18) en vanaf dat moment gaven we hun keepster de gelegenheid uit te groeien tot de held van de avond. De mooiste en makkelijkste kansen maakten we niet af. Sterk keeperswerk? Misschien, maar eerlijk gezegd was het vooral waardeloos afronden van onze kant. Pacelli rondde ondertussen nog wel een keer succesvol af en ging er zo met de volle buit vandoor: 19-18.

Een zuur verlies, want we hadden na vanavond soeverein aan kop kunnen staan. De realiteit is echter dat we de eerste plek nu moeten delen met de Zieuwentsen. Eén troost: op doelsaldo staan we nog bovenaan.

Het seizoen is nog lang, er is dus zeker nog niets beslist. En wellicht hadden we deze knal wel even nodig om weer op scherp gezet te worden. Volgende week spelen we tegen Lettele, onze laatste tegenstander van het eerste deel van deze competitie. En daar komen we een oude bekende van ons tegen: Miro staat daar sinds dit seizoen aan het roer. Leuk om elkaar weer eens op het handbalveld tegen te komen. We hopen alleen dat het voor ons net iets leuker wordt dan voor hem 😉 De wedstrijd is zaterdagavond 12 januari om 20.05 uur in Bathmen.

Jolien