Oeps

2017-01-22 - OBW-WesepeVorige keer tegen OBW was er geen vuiltje aan de lucht. We speelden een prima wedstijd en wonnen terecht met 28-22. Inmiddels draaien wij mee in de middenmoot of subtop van de hoofdklasse (het is maar hoe je het bekijkt) en OBW bungelt een beetje onderaan. Ook dit keer mocht deze ontmoeting ons dus niet veel problemen opleveren. Maar zoals ondertussen duidelijk is geworden – we verloren met 25-22 –  ging die logica dit keer niet op.

(de foto komt van de Facebook-pagina van OBW)

Zondagmiddag, Zevenaar. Buiten was het winters koud, maar binnen in sporthal Lentemorgen was de zomer al aangebroken. De mensen op de tribune zaten er warmpjes bij en ook bij ons was geen kippenvelletje te ontdekken. Het was zweten geblazen. Warmlopen was dus geen enkel probleem. Onze bank was ditmaal dun bezaaid. Niet dat we veel wissels hadden – we hadden weer ons vertrouwde tweemansbankje – maar de begeleiding was meer dan gehalveerd. José en Anja moesten het met z’n tweetjes rooien. Maar eigenlijk was dat voor het grootste deel een goed teken. Want Maureen en Astrid waren weer in het veld te bewonderen. (Nog) niet bij ons, maar bij dames 2 dat ook op deze zondagochtend mocht aantreden. Onze stumper Moniek lag in het hotel bij te komen van een heet avondje Lion King en zwangere Loes moest helaas ziek thuisblijven.

Eén troost voor hen: veel hebben ze niet gemist. Dat deden wij wel… Allememachies, wat hebben wij een kansen om zeep geholpen! OBW was tien keer zo effectief als wij. Hun ballen gingen er drie van de vier keer in, waar wij er juist zo’n 75% níet ingooide (wilde gok hoor, want we hebben het niet bijgehouden). De hele wedstrijd hadden we het gevoel dat het nog wel goed zou komen, dat we nog wel langszij zouden komen.

Bij rust stonden we met 13-11 achter, maar daar schrokken we niet van. We creëerden veel kansen en hadden hun aanval behoorlijk onder controle. Aan beide zaken veranderde weinig in de twee helft. Maar dat gold ook voor het afmaken van de kansen. Paal, keeper, naast, we hebben alles gehad, maar het net konden we nauwelijks vinden. Het was zeker de verdienste van de keepster van OBW, maar ook het gebrek aan scherpte en overtuiging aan onze kant deed ons de das om. Strafworpen, break-outs, vrije schietkansen vanaf de opbouw, cirkel én hoek. Ze gingen één voor één voor mis. Het lukte niet. Tja, en dan vraag je erom. Ook OBW scoorde niet uitermate veel, maar had daar wel veel minder aanvallen voor nodig. Ze bouwden hun voorsprong uit naar zes punten en gingen toen slim spelen. Ze vertraagden nog meer en gaven ons niet veel mogelijkheden meer om terug in de wedstrijd te komen. Pas vijf minuten voor tijd leken we nog een kansje te maken om toch niet met lege handen naar huis te gaan. Maar het mocht niet baten. De tijd was te kort en wij bleven de grootste kansen missen.

Dit is een nederlaag die we eventjes niet ingecalculeerd hadden. We zaten dan ook stilletjes in de kleedkamer na afloop. Het voelde zo onnodig. Was ons dit echt overkomen?

We kunnen ons nu extra revancheren, komende zaterdag thuis tegen Havas. Daar hebben we namelijk erg nare herinneringen aan. En doel ik nog niet eens op de lekke band van Elke toen we destijds terug wilden rijden vanuit Almere naar Wesepe. Wat zijn we daar toen ingemaakt! We werden aan alle kanten voorbij gelopen en gingen met een 37-18 nederlaag met de staart tussen onze benen naar huis. Havas staat nog steeds bovenaan, maar heeft wél van hekkensluiter Groessen verloren dat nog maar één keer won dit seizoen. Als Groessen het kan dan moet ons dat toch ook lukken? Zaterdag, 19.00 uur in de Hooiberg.

Jolien

Leave a Reply